Zicht was hier geen wens, maar een voorwaarde. Voor Nele was de ligging aan de zeedijk de reden om dit appartement te kopen, maar de indeling werkte dat uitzicht tegen. Een gesloten keuken, een muur tussen koken en wonen, een zeezicht dat ophield zodra je de keuken in stapte. Ze koos voor YVES om die scheiding weg te halen.
YVES vertaalde dat uitgangspunt naar een volledige herindeling en een doordachte materialenmix van geborsteld eiken, warme travertijn en een zachte, gebroken witte afwerking. De ronde vormen in de zithoek, de eetnis en het keukenblok verzachten de rechte lijnen van het gebouw en verwijzen naar de duinen en de horizon buiten. Elk detail, van de verlichte nissen tot de naadloze overgang tussen keuken en living, werd tot op de millimeter uitgewerkt zodat niets het doorzicht naar buiten zou breken.
Nele opent 's ochtends de gordijnen en de zee lijkt verder de kamer in te komen dan voorheen. Niets in het interieur vraagt om aandacht, en net dat maakt het zeezicht opnieuw het enige wat telt.
